تيغ دو سر و به نسبتش دختر و به آخرتش كوثر و اين نه مخفى است ، بلكه در ديدهء عالميان است از آفتاب اظهر . جهادش فى اللّه بود و نان دادنش لوجه اللّه و جان دادنش « ابتغاء لمرضات اللّه » . منقبت : قوله تعالى : « الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ . » 1611224 خ 0 8 خ يعنى ، آن كسانى كه صدقه مىدهند اموال خود را به شب و روز - پنهان و آشكار - پس هست ايشان را اجر از نزد پروردگار ايشان و نيست خوف و غم ايشان را . در تفسير ثعلبى و اسباب نزول واحدى و كشّاف زمخشرى و مناقب ابن مردويه و كتاب نهج الحق و مسند احمد بن حنبل و صواعق محرقه از عبد اللّه بن عباس مروى است كه : « آيهء مسطوره در شأن امير المؤمنين - كرّم اللّه وجهه - نازل شده ، زيرا كه امير در ملك خود به جز چهار درهم چيزى ديگر نداشت . يك درهم از آن در شب صدقه داد و يك درهم روز و يك درهم در سرّ و يك درهم در علانية . بعد از آن آيهء : الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ ، نازل شده . » و صاحب تفسير حسينى در روضة الشهداء مىآرد كه : « بعد از نزول آيهء كريمه ، سيد المرسلين از امير المؤمنين پرسيد : يا اخى ، تو را بر اين تصدّق چه باعث شد ؟ گفت : يا رسول اللّه ، طريق عطا و صدقه را منحصر در اين چهار وجه يافتم ؛ به اميد آنكه وجهى از اين وجوه مقبول درگاه ربّ العالمين افتد ، بنابراين التزام طرق اربعه نمودم . سيد كاينات - عليه افضل الصّلوات و اكمل التّحيات - فرمود : اى پور ابى طالب ، آنچه مقصود تو بود ، يافتى . » منقبت : قوله تعالى : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً . » 2611224 خ 0 9 خ يعنى ، اى آنان كه ايمان به خدا و رسول آورده‌ايد ، هرگاه مناجات پيغمبر كنيد ، بايد كه در پيش از راز و مناجات خود صدقه مقدّم داريد 3611224 خ 0 10 خ . ثعلبى و واحدى و غير ايشان از علما در تفسير آورده‌اند كه : « اغنيا اكثر مناجات كردند چنان كه فقرا و اهل صفه را مجال مجالست نماند 4611224 خ 0 11 خ و از كثرت و استطاله جلوس ايشان ،